Glasblazen, helaas een uitstervend beroep! Het duurt ruim 3 jaar voordat een leerling-glasblazer volleerd vakman is, en nog eens 5 jaar voordat hij of zij zich meester-glasblazer mag noemen en dat is in veel Oost-Europese landen een titel die gelijk staat met notaris of zelfs burgermeester.

Hier ziet u de "in de vlam" techniek voor het maken van kleine glasfiguren. Wonderlijk om te zien hoe vernuftig en professioneel deze specialisten trefzeker het glas modelleren en details aanbrengen met behulp van speciale tangetjes en pincetjes in de "punt van de vlam". 

          Geblazen Glas

Mond-geblazen glas komt o.a. uit Polen, Roemenië, Tsechië, en Duitsland. Er wordt speciaal hiervoor gemaakte glas-massa (b.v. uit Murano of Lausscha) gebruikt die met de mond via een blaaspijp uit de vrije hand in de gewenste vorm geblazen wordt. Het is een moeilijk en zwaar beroep dat dreigt uit te sterven. Het vergt vele jaren voordat een leerling een volleerd glasblazer is, dus wordt dit specialistische  vakwerk steeds zeldzamer, totdat het voorgoed over en uit is. Er wordt dikwijls in teams van 2 of zelfs 3 blazers gewerkt als meerdere kleuren en/of technieken tegelijkertijd toegepast moeten worden. Bij grote of zware objecten en sculpturen wordt ook wel in een houten mal geblazen, of wordt het object tijdens het blazen door een assistent "getrokken"  ofwel gemodelleerd met speciaal hiervoor ontwikkelde gereedschappen.

          Getrokken Glas

"Getrokken glas" wordt met name gebruikt bij kleine glasfiguren. Er worden dunne glasstaven (vaak Murano glas) verhit in de vlam van een acetyleenbrander, tot het glas smelt en bewerkt kan worden met kleine precieze tangetjes en specialistische gereedschappen. Ik heb er bij gestaan en het is ongelofelijk hoe handig en professioneel dit gedaan wordt. En het moet nog snel ook want glas stolt vlug, en als het te lang duurt kan het niet meer verwerkt worden. Dus snel en wonderlijk knap gemaakt met groot vakmanschap! Er zijn echte specialisten op dit gebied in Duitsland,  (zie  Lena op de foto die wij persoonlijk kennen), Polen, Oekraïne, en Roemenië.  Ik mocht het van Lena zelf proberen, maar ik had al direct kramp in mijn handen en na 1 minuut was het gewenste vogeltje niets meer dan een vogelpoepje op de tafel, mijn god, wat is dat moeilijk!

             Fusion Glas

Fusionglas wordt niet geblazen, maar "gebakken" in de "kiln", een speciale oven. Een plaat van speciaal hiervoor ontwikkeld glas wordt belegd met o.a. gekleurde stukjes glas of glasscherven, splinters en poeder, of metaal gaasjes en draadjes, stukjes bladkoper, of zilver-vijlsel. Of  de plaat wordt handmatig beschilderd met speciale glasverf, gemaakt van gemalen glaspoeder. Daarna wordt de plaat in de kiln verhit tot ca. 1400 graden waardoor alle materialen versmelten ofwel "fuseren".  Afkoelen gebeurt uiterst langzaam want door onderlinge spanningen kan het  "fusieobject" uit elkaar spatten. Daarna wordt het werkstuk op een chamotte  vorm gelegd en opnieuw verhit, totdat het glas zacht wordt en door eigen gewicht in de vorm zakt. Pas na ca. 24 uur, is het klaar, een arbeidsintensieve methode om een  interessant stuk fusionglas te maken.